• Przystępujemy do rozpatrzenia punktu drugiego porządku obrad: drugie czytanie projektu uchwały w sprawie uczczenia setnej rocznicy śmierci Błogosławionego Księdza Bronisława Markiewicza. Przypominam, że projekt ten został wniesiony przez grupę senatorów. Zawarty jest on w druku nr 30, a sprawozdanie w druku nr 30S. Proszę sprawozdawcę Komisji Ustawodawczej, pana senatora Andrzeja Matusiewicza, o przedstawienie sprawozdania komisji o projekcie uchwały.
  • Szanowni Państwo! Zaproszeni Goście! Czcigodni Księża Zgromadzenia Zakonnego św. Michała Archanioła w Miejscu Piastowym w Powiecie Krośnieńskim! Komisja Ustawodawcza na posiedzeniu w dniu 19 stycznia rozpatrzyła w pierwszym czytaniu przedstawiony przez wnioskodawców projekt uchwały…
  • Rozmowy na sali
  • Przepraszam, Panie Senatorze. Proszę o chwilę ciszy lub przeniesienie rozmów na korytarz.
  • Rozmowy na sali
  • Szanowni Państwo Senatorowie, czy państwo mnie słyszycie?
  • Nie za bardzo…
  • Jesteśmy w trakcie podejmowania następnej uroczystej uchwały. Proszę bardzo.
  • Dziękuję, Panie Marszałku. Komisja Ustawodawcza rozpatrzyła w pierwszym czytaniu przedstawiony przez wnioskodawców projekt uchwały, wprowadziła do niego poprawki i wnosi o przyjęcie przez Senat jednolitego załączonego projektu uchwały w sprawie uczczenia setnej rocznicy śmierci błogosławionego księdza Bronisława Markiewicza. „Senat Rzeczypospolitej Polskiej w 100. rocznicę śmierci Błogosławionego Księdza Bronisław Markiewicza oddaje hołd temu wielkiemu, działającemu na przełomie XIX i XX wieku, patriocie i wychowawcy dzieci i młodzieży z ubogich rodzin, założycielowi zgromadzeń zakonnych św. Michała Archanioła. Ten charyzmatyczny wychowawca i wybitny organizator założył świeckie Towarzystwo «Powściągliwość i Praca», krzewiące wśród dzieci i młodzieży z ubogich rodzin ideę rzetelnej pracy. Głosił, że pracowitość podnosi rodziny i narody, a próżniactwo jest początkiem wszelkiego upadku materialnego i moralnego. Pozostawił po sobie liczne dzieła. Pisał między innymi: «Jest pięć dźwigni, które stanowią o życiu i potędze narodów, to jest: wiara, urządzenia społeczne, literatura, historia i byt polityczny». Zmarł w Miejscu Piastowym 29 stycznia 1912 r. Uroczystość beatyfikacji Księdza Bronisława Markiewicza odbyła się 19 czerwca 2005 r. w Warszawie. Senat Rzeczypospolitej Polskiej uważa za swój obowiązek przypominanie opinii publicznej postaci z przeszłości, które mogą być wzorem dla współczesnych. Należy do nich Błogosławiony Ksiądz Bronisław Markiewicz. Jego misję kontynuują dzisiaj ośrodki za granicą, między innymi w Argentynie, Australii, Kanadzie, na Białorusi, oraz w licznych miejscowościach w Polsce. Senat oddaje hołd tej wybitnej Postaci i przekazuje serdeczne wyrazy wdzięczności Zgromadzeniu Świętego Michała Archanioła oraz Zgromadzeniu Sióstr Świętego Michała Archanioła za kontynuację dzieła Założyciela w kraju i za granicą. Uchwała podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej «Monitor Polski»”. Wysoka Izbo, w imieniu Komisji Ustawodawczej chciałbym serdecznie podziękować księżom michalitom z Miejsca Piastowego i pani senator Alicji Zając z okręgu krośnieńskiego za zainspirowanie tej uchwały i proszę Wysoką Izbę o jej podjęcie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
  • Dziękuję. Obecnie senatorowie mogą zgłaszać trwające nie dłużej niż minutę zapytania do sprawozdawcy komisji oraz do upoważnionego przedstawiciela wnioskodawców. Przypominam, że wnioskodawcy upoważnili do ich reprezentowania panią senator Alicję Zając. Czy ktoś z państwa senatorów pragnie zadać takie pytanie? Nie widzę zgłoszeń. Otwieram dyskusję. I proszę o zabranie głosu panią senator Janinę Sagatowską.
  • Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wielce Czcigodni Zaproszeni Goście! Księża! Jestem dumna, że zasiadam w Senacie, który coraz częściej przypomina o wielkich Polakach, o synach i córkach naszej ziemi, którzy, jak w tym przypadku, wówczas, gdy Polski nie było na mapie, budzili w nas ducha, uczyli wspaniałych postaw, pracy, powściągliwości. To wszystko później owocowało odzyskaniem wolności, powiem najkrócej. Senat wpisuje się więc we wspaniałą rolę strażnika przeszłości z myślą o przyszłości. My jako Senat powinniśmy szczególnie pamiętać – i cieszę się, że pamiętamy – o postaci błogosławionego księdza Bronisława Markiewicza, ponieważ księża michalici obecnie na całym świecie dbają o polską diasporę w wielu swoich placówkach. Są to miejsca, gdzie Polacy mogą przyjść, modlić się i uczyć się właśnie pracy oraz pamiętać o ojczyźnie. Tak się złożyło, że pochodzę ze Stalowej Woli, gdzie jest prężnie działająca placówka, Oratorium, sama jestem w tej parafii i mogę podziwiać pracę właśnie na rzecz dzieci biednych, wykluczonych, często opuszczonych, które mogą później wyrastać na wspaniałych obywateli. Błogosławiony ksiądz Bronisław Markiewicz był, powiem tak, wiemy to doskonale, niczym latarnia morska, która w ciemnościach wskazywała Polakom drogę – drogę do pracy, ale i do odzyskania wolności. Teraz, gdy coraz więcej techniki w naszym życiu, przypominanie takich postaci – tak myślę – budzi w nas współczesnych także ducha. Wyspiański pisał: jest tyle sił w narodzie, jest tyle mnogo ludzi, niech duch w nas wstąpi i śpiące niech pobudzi. I właśnie ksiądz Bronisław Markiewicz budził takie śpiące, budził do wspaniałych postaw. Dziękujemy bardzo za postać błogosławionego księdza Markiewicza i za to, że księża michalici współcześnie tak wspaniale wypełniają taką rolę, jak ich patron. A my powinniśmy brać przykład z takich właśnie zachęcających postaw, bo to jest ten wspaniały charyzmat powściągliwości i pracy. Ileż bogactwa w tym zawołaniu. Tak że tylko naśladować i dziękować, że przed nami byli tak wielcy Polacy. Z pełną aprobatą – tak myślę – wszyscy jednogłośnie podejmiemy tę uchwałę, żeby oddać hołd takiej postaci i jednocześnie brać z niej przykład w każdym zachowaniu i w każdym miejscu, a szczególnie w Senacie. Senat zaś spełnia między innymi rolę edukacyjną, powinien wśród Polaków uczyć mądrości i prawidłowych zachowań w obecnym świecie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
  • Dziękuję, Pani Senator. Proszę o zabranie głosu pana senatora Jana Marię Jackowskiego.
  • Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Czcigodni Przedstawiciele Zgromadzenia Księży Michalitów! Myślę, że to jest taka szczególna chwila: było stulecie urodzin i niemal w ten sam dzień – dzisiaj jest 2 lutego, a sama rocznica przypada 29 stycznia, no ale Senat zgromadził się akurat w dniu dzisiejszym – będziemy podejmowali uchwałę w sprawie uczczenia setnej rocznicy śmierci błogosławionego księdza Bronisława Markiewicza. Chciałbym powiedzieć, że postać błogosławionego księdza wpisuje się w galerię wielkich postaci, ludzi Kościoła, drugiej połowy XIX wieku. Można powiedzieć, że posługiwanie Ojca Świętego Jana Pawła II i wynoszenie na ołtarze takich postaci – czy zainaugurowanie wynoszenia ich na ołtarze, bo część nie została jeszcze wyniesiona na ołtarze – podczas jego pontyfikatu zwróciła uwagę nie tylko na ich wymiar religijny, ale także na wielki wymiar społeczny i wymiar solidarności społecznej. Ja przypomnę, że prawie równolatkiem księdza Markiewicza był święty Albert Chmielowski, który przecież też prowadził wybitne dzieła społeczne. Nie tylko zajmował się jako osoba duchowna duszami ludzkimi, ale podejmował także konkretne działania społeczne – w tym wypadku był to charyzmat wsparcia najuboższych. Wiadomo, bieda w XIX wieku… Tak że ten aspekt społeczny był niesłychanie donośny. Takich postaci w historii polskiego Kościoła jest wiele, ale trzeba powiedzieć, że zgromadzenie księży michalitów podjęło również trud wydawniczy. Na sali jest ksiądz Gładysz, wieloletni redaktor pisma „Powściągliwość i Praca”, pisma niezwykle zasłużonego, które krzewiło społeczne ujęcie chrześcijaństwa i pokazywało ważne aspekty chrześcijańskie w życiu społecznym. I tu trzeba podkreślić, że to pismo o wieloletniej tradycji odegrało istotną rolę w okresie przemian demokratycznych w Polsce na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych, ponieważ wielu późniejszych wybitnych działaczy politycznych z tym pismem współpracowało i publikowało tam swoje materiały, tak że to pismo stworzyło również takie środowisko. A więc widzimy pewną kontynuację charyzmatu założyciela. I trudno w tym momencie nie przypomnieć innej wybitnej postaci ze zgromadzenia księży michalitów. Mam tu na myśli zmarłego – zginął tragicznie kilka lat temu – świętej pamięci księdza biskupa Jana Chrapka. W momencie śmierci był on biskupem radomskim. Był też wieloletnim przełożonym generalnym zgromadzenia księży michalitów, później biskupem pomocniczym, a wreszcie biskupem radomskim. Odegrał wybitną rolę w dziejach współczesnego Kościoła w Polsce i we współczesnych dziejach Polski, czego śladem jest chociażby nagroda nazwana właśnie „Ślad”, jemu dedykowana, corocznie przyznawana, ciesząca się olbrzymim prestiżem. Chciałbym zwrócić uwagę Wysokiej Izby na jeszcze jeden aspekt. Dzisiaj często jest moda na pewien antyklerykalizm, jakiś taki laicyzm. Pojawiają się różnego rodzaju pomysły, dyskutuje się o roli i miejscu Kościoła w życiu publicznym i często deprecjonuje się osoby duchowne, osoby, które tak jak potrafią, tak jak wskazuje ich powołanie, starają się w ludzki, może i nieraz ułomny sposób, prowadzić ludzi ku dobremu. Dlatego bardzo się cieszę, że Wysoka Izba przypomina o tym wybitnym kapłanie, wybitnym Polaku i przedstawicielu pokolenia, które, że tak powiem, pokazuje nierozerwalny związek Kościoła czy chrześcijaństwa z polskością. W okresie zaborów – a życie i działalność księdza Markiewicza, jak wiadomo, przypadały na czasy zaborów – ten nierozerwalny związek i ta przestrzeń wolności, która odbiła się pewnym echem również w czasach komunizmu, kiedy Kościół stanowił przestrzeń wolności także dla ludzi niewierzących, dla ludzi, którzy byli daleko od Kościoła, ale widzieli w nim przestrzeń wolności… W inny sposób, ale dość podobny, funkcjonowało to w XIX wieku. Wtedy Kościół był ostoją polskości, polskiej tradycji, historii, kultury ojczystej, języka. Oceniając dzieło i życie błogosławionego księdza Bronisława Markiewicza, pochylając się nad nimi z szacunkiem, warto zwrócić uwagę również na ten aspekt. Warto ten aspekt uwzględnić także w dyskusjach, które dzisiaj toczą się na ten temat. Bo Kościół w Polsce miał wielu wybitnych kapłanów, i to w różnych okresach politycznych czy historycznych. Na koniec chciałbym bardzo serdecznie podziękować pani senator Alicji Zając za inicjatywę, w związku z którą Wysoka Izba, Senat, podejmuje dzisiaj tę uchwałę, wyrażając w ten sposób swoje stanowisko względem tej niezwykłej osoby, ale także spraw, które się z nią wiążą. Dziękuję. (Oklaski)
  • Dziękuję, Panie Senatorze. Proszę o zabranie głosu panią senator Alicję Zając.
  • Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Czcigodni Księża Michalici! Miałam nie zabierać głosu, ale skoro moje nazwisko dwukrotnie zostało wywołane… Pozwolę sobie króciutko, w celach informacyjnych, powiedzieć, że… Miejsce Piastowe to miejsce święte, mieści się tam jedyne w Polsce sanktuarium świętego Michała Archanioła, patrona Polski, i sanktuarium błogosławionego Bronisława Markiewicza. To miejsce, które dla wielu Polaków, i nie tylko dla nich – przyjeżdżają tu również goście z zagranicy – jest drugim domem. Ja sama o Miejscu Piastowym często mówię, że to jest mój drugi dom. Tam znajdujemy wszystkie potrzebne łaski, tam króluje nam hasło: powściągliwość i praca. Powściągliwość i praca powinny cechować szczególnie osoby, które decydują się na działalność parlamentarną, działalność niezmiernie trudną. I właśnie taka była idea mojego projektu. Bardzo dziękuję panu marszałkowi za wyrażenie zgody na przygotowanie tej uchwały. Bardzo dziękuję również państwu senatorom za to, że ją przychylnie przyjęli. Jeszcze tylko w celach informacyjnych powiem, że w poniedziałek, 30 stycznia, został zainaugurowany – ogłosiło to zgromadzenie księży michalitów – rok obchodów stulecia śmierci błogosławionego Markiewicza. Będą się odbywały różne uroczystości, na które serdecznie państwa zapraszam. Miejsce Piastowe w powiecie krośnieńskim w województwie podkarpackim to miejsce, do którego warto przybyć, to miejsce zadumy i modlitwy o przyszłość nas samych, jak również o przyszłość Polski. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
  • Dziękuję, Pani Senator. Proszę o zabranie głosu pana senatora Kazimierza Jaworskiego.
  • Opatrzność daje nam świętych błogosławionych w pewnym celu, po to, żebyśmy oprócz ich uwielbienia, modlitwy do nich… po to, żebyśmy mogli naśladować ich pewne cechy, jako przykład… I dlatego przypomnę bardzo krótką wypowiedź ojca Markiewicza: Polska będzie trzeźwa albo wcale jej nie będzie. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Czcigodni Księża Michalici! W tej Izbie często ponosimy trud poprawy prawa. W poprzedniej kadencji były próby zajęcia się z wielką powagą, troską problem ogólnie pojętej nietrzeźwości. Myślę, że bieżąca kadencja również będzie czasem na to, ażeby naprawić złe obyczaje. A przyjmowana dzisiaj uchwała upamiętniająca błogosławionego Bronisława Markiewicza będzie umocnieniem tych działań. Dziękuję wszystkim, którzy do problemu nietrzeźwości podchodzą poważnie, odpowiedzialnie, nie patrząc na podziały klubowe, na partyjne barwy. Bo to jest sprawa narodowa. I w związku z tym będziemy prosić błogosławionego Bronisława o wsparcie w tych działaniach. Bardzo wszystkim dziękuję. (Oklaski)
  • Dziękuję, Panie Senatorze. Informuję, że lista mówców została wyczerpana. Zamykam dyskusję. Przystępujemy do trzeciego czytania. Informuję, że w tej sytuacji trzecie czytanie obejmuje jedynie głosowanie. Przypominam, że Komisja Ustawodawcza wnosi o przyjęcie przez Senat jednolitego projektu uchwały zawartego w druku nr 30S. Przystępujemy do głosowania. Proszę nacisnąć przycisk obecności. Kto jest za? Kto przeciw? Kto się wstrzymał? Dziękuję. Proszę o wyniki. Na 75 obecnych senatorów 71 głosowało za, 4 wstrzymało się od głosu. (Głosowanie nr 2)
  • Wobec wyników głosowania stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w sprawie uczczenia setnej rocznicy śmierci Błogosławionego Księdza Bronisława Markiewicza. (Oklaski)